2 - محرميت به معناى عرفى آن يعنى جواز نظر به يكديگر كه در اين معنا هر گاه گفته‌ايم شود فلان زن با انسان محرم است مراد آن است كه انسان مىتواند به او نگاه كند آنگونه كه به مادر و خواهر خود مىنگرد و آن زن هم حق دارد زينتهاى خود را در برابر اين مرد محرم آشكار سازد . و البته تلازمى هم بين اين دو معنا وجود ندارد يعنى اينطور نيست كه با هر كس ازدواج حرام شد جواز نظر به او مسلّم بشود بلكه مواردى وجود دارد كه ازدواج با بعضى از زنان حرام است يعنى محرميت به معناى اول محقق است اما محرميت به معناى دوم و جواز نظر به او موجود نيست . پس مىگوييم : در قرآن كريم تنها در يك آيه از مادر زن نام برده شده است و آن آيه 23 سوره نساء مىباشد كه مىفرمايد : حرمت عليكم امهاتكم و بنائكم و اخواتكم و عماتكم و خالاتكم و بنات الاخ و بنات الاخت و امهاتكم الاتى ارضعنكم و اخواتكم من الرضاعة و امهات نسائكم و ربائبكم الاتى فى حجوركم من نسائكم الاتى دخلتم بهن فان لم تكونوا دخلتم بهن فلا جناح عليكم و حلائل ابنائكم الذين من اصلابكم و ان تجمعوا بين الاختين الا ما قد سلف ان اللَّه كان غفوراً رحيماً . يعنى حرام است بر شما ازدواج با مادر و دختر و خواهر و عمه و خاله و برادر زاده و خواهر زاده و مادرانى كه به شما شير داده‌اند و خواهر رضاعى و مادر همسر و دختر همسرى كه با او آميزش داشته‌ايد و اگر آميزش نكرده باشيد بر شما باكى نيست و زنِ پسران اصلى شما ( نه فرزند خوانده‌ها ) و همين طور با دو خواهر يك جا ازدواج كردن ممنوع است مگر آنچه در زمان جاهليت بوده و خداوند آمرزنده و مهربان است .